Duizend kantoormensen, onder wie vijfhonderd engineers, stellen elke dag antwoorden samen die ergens al bestaan — in documenten, systemen en seniorgeheugen. Dat vangen en herbruikbaar maken is de transformatie.
“Niet nóg meer strategie.
Wat gaan we morgen doen?”
Het besluit dát er een transformatieteam komt, is genomen. De open vraag is hoe het bestuurbaar begint: wat het oppakt, wie beslist, en hoe we zien dat het werkt. Dit is het antwoord — te beginnen bij de plekken waar het geld ligt.
Sprints zijn het bouwritme — adoptie is het eindcriterium: gemeten op gebruik en veranderde werkwijze, niet op features. Stoppen is een gepland resultaat, geen falen.
Eén sponsor, guardrails en besliscriteria vast. Eén businesscase met echte proceseigenaar. Ontwikkel- en deployroute geregeld vóór de start.
Beperkte gebruikersgroep doet echte taken. Tijd, kwaliteit en gebruik worden gemeten. Wekelijks een zichtbaar productbesluit.
Oplossing in het werkproces, eigenaarschap belegd. Boardbesluit op bewijs: stoppen, aanpassen of opschalen.
Collega's bouwen nu al buiten zicht, omdat de formele route maanden duurt. Het risico ontstaat door vertragen. Eén afgesproken sandbox met heldere security-, data- en deployregels is de veiligste optie die er is. ICT bewaakt de harde kaders en levert de productie-interface; het team bezit use-case, product, tempo en adoptie.
Plus: geen dataprogramma vooraf — de MVP draait op data zoals die is en laat zien welke data ertoe doet (leren gaat vóór opruimen). En elke case krijgt bij de start een EU AI Act-risicoclassificatie — compliance-by-design, geen herstel achteraf.
Eén launchfase van negentig dagen. Eén sponsor. Eén case van probleem
tot aantoonbaar gebruik.
Ik wil verantwoordelijkheid nemen voor het opzetten en
leiden van die launchfase.